الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
353
ترجمه گويا و شرح فشرده اى بر نهج البلاغه ( فارسى )
343 - گفتار آدميان نگهدارى ، مىگردد و باطن اشخاص آزموده مىشود ، « و هر كس در گرو كردار خويش است » « 1 » مردم همگى در نقصان و عيبند جز كسى كه خدايش نگه داشته است ، پرسش كنندگان آنها در صدد بهانه جوئى و آزارند و پاسخ دهندگان توجيه گرو ناحساب گو ، حتى بر ترين آنها از نظر فكر و انديشه بخاطر حب و بغض از رأى خود باز مىگردد و با استقامتترين آنها با يك نگاه و با يك كلمه دگرگون مىشود . 344 - اى مردم از خدا بترسيد ! چه بسيار آرزومندانى كه به آرزوى خويش نمىرسند و چه بسيار سازندگانى كه در آنچه ساختهاند سكونت نمىكنند ، چه بسيارند جمع آورى كنندگانى كه به زودى آن را ترك مىگويند ، و شايد از طريق باطل جمع آورى كرده و يا حق آن را نپرداخته ، از راه حرام به آن رسيده و گناهش را بر دوش كشيده و وزر آن بر اوست ، با افسوس و دريغ بر پروردگار خويش وارد مىشود ، هم دنيا را از دست داده و هم آخرت را و اين است زيان آشكار . « 2 » 345 - توانائى نداشتن بر گناه خود نوعى عصمت است ( ولى با عصمتى كه به هنگام توانائى حاصل مىشود فرق بسيار دارد ) 346 - آبرويت جامد است درخواست و تقاضا آن را آب مىكند ، ببين نزد كه آن را مىريزى . 347 - ستايش بيش از استحقاق ، تملق است و كمتر از استحقاق ، درماندگى است يا حسد . ( 748 . ) 348 - سختترين گناهان آن است كه صاحبش آن را كوچك بشمرد .
--> 1 - سورهء مدثر ( 74 ) ، آيهء 38 . 2 - سورهء حج ( 22 ) ، آيه 11 .